Thailand - Algemeen

Thailand is het enige land ter wereld waar jaarlijks een religieus feest aan tatoeages wordt gewijd. Eenmaal per jaar trekken duizenden tatoeageliefhebbers uit de hele wereld naar Wat Bang Phra, ook wel de Tempel van de Vliegende Tijger genoemd. Ze brengen wierook mee als cadeau voor de tatoeagemeester.
De tempel ligt op 50 km afstand van Bangkok. De tientallen zwaar getatoeëerde boeddhistische monniken van de tempel zijn ware meestertatoeëerders. De Thaise tatoeage heeft een sterke spirituele of voor sommige bijgelovige betekenis. Bescherming, geluk en zegeningen van daarboven, dat is wat de volgelingen zoeken. De meeste bezoekers zijn al zwaar getatoeëerd en willen hier alleen maar hun tatoeages laten opladen door een zegening van de boeddhistische monniken. Vaak bereiken volgelingen door hun gezang een verhoogde staat van bewustzijn en lijken ze wel in trance.
Al van oudsher laten Thaise soldaten deze beschermende tatoeages, sak yant genaamd, aanbrengen. Men gelooft zelfs dat de juiste tatoeage door de beste meestertatoeëerder een kogel kan tegen houden.

Borneo - Technieken

De gebruikte instrumenten zijn eenvoudig en bestaan uit twee of drie prikkers en een ijzeren slagpin, die in houten kistje wordt bewaard. De houten prikkers heeft een kort, puntig uiteinde dat in een rechte hoek aan de steel zit. Aan het einde puntjes is een klompje hars bevestigd, waarin drie of vier korte naalden zijn gestoken. De slagpin is een korte, met ijzer beklede stok. Om de helft ervan is touw gedraaid. Het pigment is een mengsel van roet, water en suikerrietsap en wordt bewaard in een ondiepe kom. Het beste roet is volgens de overlevering afkomstig van de bodem van een metalen kookpot.

De ontwerpen worden in hoogreliëf in houten blokken gekerfd. Deze worden bestreken met de inkt en tegen het lichaam gedrukt. Zo ontstaat een afdruk van het ontwerp. De te tatoeëren persoon ligt op de grond. De tatoeëerder en een assistent zitten er gehurkt naast. De tatoeëerder doopt een stukje vezel van de suikerpalm in het pigment en drukt dit tegen het tatoeëren lichaamsdeel. Zo zet zij het patroon van de rijen of banden uit. De tatoeëerder of assistent rekt de huid op met haar voeten. Ze doopt een prikker in het pigment en tikt met de slagpin op het handvat. Zo werkt ze het patroon af langs een lijn. Het is een pijnlijke operatie en er is geen ontsmettend middel: een nieuwe tatoeage gaat vaak zweren.

Borneo - Vrouwen en meisjes

Tatoeages voor de vrouwen bestonden uit ingewikkelde seriële ontwerpen over de hele onderarm, handrug, dijen tot onder de knieën en wreef. Het tatoeëren van een meisje uit de stam duurt vier jaar. Op tienjarige leeftijd werden bij een meisje de vingers en de wreef getatoeëerd. Een jaar later werden de onderarmen voltooid. Het jaar daarop volgden de dijen en in het derde of vierde jaar moest de hele versiering zijn voltooid. De tatoeages waren klaar voordat het meisje zwanger werd. Het was ongepast om een vrouw te tatoeëren nadat ze moeder was geworden. Alle Kajanvrouwen lieten zich tatoeëren. Ze geloofden dat de afbeeldingen in het hiernamaals als fakkel zouden dienen. Het zijn altijd de vrouwen die de tatoeages zetten, maar de mannen snijden de patronen uit de op houtblokken.

Borneo - Mannen

Koppensnellen en tatoeëren waren nauw verbonden met het magische, rituele en sociale leven van veel stammen in deze streek. De handtatoeage was bij leven een statussymbool en had tevens een belangrijke functie na de dood. Terwijl de ziel ronddwaalde op zoek naar de Dodenrivier, verlichtte de handtatoeage de duisternis.
Tatoeëren, piercen en andere traditionele Dajakkunsten zijn eeuwenoud. Veel traditionele tatoeageontwerpen lijken op decoratieve motieven die gevonden worden op Bali en Java. In heel Polynesië worden soortgelijke instrumenten en technieken gebruikt als bij de Dajaks. Dat duidt erop dat reizigers uit de steentijd hun kennis over het gehele gebied verspreidden.

Als een lid van de Kayan op Sarawak het hoofd van de vijand had buitgemaakt, werd de rug van zijn hand en vingers getatoeëerd. Als hij slechts een kleine rol bij de moordpartij had gespeeld, werd er maar één vinger getatoeëerd, meestal de duim. Langs de rivier de Mendalan werden helden van de Kayan alleen op hun linkerduim getatoeëerd en bleven de polsen en vingers onversierd. Dijversieringen waren voorbehouden aan koppensnellende helden.

Borneo tattoo cultuur - algemeen

Borneo is een van de weinige plaatsen op aarde waar nog traditionele tatoeages worden gezet. De Polynesische tatoeages leidden door de reizen van kapitein Cook en zijn bemanning in de achttiende eeuw in het Westen tot een opleving van het tatoeëren. Toch zijn de ontwerpen van de hedendaagse tribaltatoeages, grote zwarte grafische patronen, geworteld in de inheemse tatoeages van diverse etnische groepen op het eiland Borneo. Traditionele tribaltatoeages bestaan uit grote afbeeldingen van honden, schorpioenen, krabben en vele andere symbolen. Ze zijn in krulpatronen met elkaar verstrengeld en bedekken een groot deel van de armen, benen en romp.

Uit archeologische vondsten blijkt dat er al minstens 40.000 jaar geleden voorouders van sommige huidige stammen op Borneo woonden. Het is niet te zeggen hoelang de Dajak al tatoeages gebruiken, maar tatoeëren heeft altijd nauw samengehangen met animisme, de godsdienst die aan alle dingen een ziel toekent, en het koppensnellen. Tatoeages vertelden het verhaal van iemands leven. Ze duidden op hun prestaties en daden op het slagveld en dienden als amulet dat bescherming bood tegen geesten en tegenslagen. De naam 'Dajak"is van toepassing op de inheemse stammen, zoals de Iban, Kayan en Kenyah.

Japan - Moderne tijd

In 1936 brak de oorlog met China uit en werden bijna alle Japanse mannen opgeroepen voor het leger. Maar mannen met een tatoeage werden niet geroepen. Zij zouden te opstandig zijn. Na de Tweede Wereldoorlog liberaliseerde generaal MacArthur de Japanse wetten. Tatoeëren werd weer legaal, maar vond wel plaats op verborgen plaatsen. Tatoeëerders werkten alleen op afspraak. Die traditie duurt nu nog voort.
In het moderne Japan worden zichtbare tatoeages nog altijd niet geaccepteerd. Tatoeages zouden voorbehoud zijn aan de lagere klassen en bendeleden. Deze houding veranderd echter echter snel. Toch wordt in hotels en bars klanten met zichtbare tatoeages soms de toegang geweigerd.

Japan - Traditionele ontwerpen

Traditionele Japanse tatoeages zijn anders dan westerse tatoeages. Ze bestaan uit een enkel groot ontwerp dat de rug bedekt en doorloopt op de armen, benen en borst. In dat ontwerp wordt veel tijd, geld en energie gestoken. De oorspronkelijke ontwerpen werden gecreëerd door houtblokkunstenaars. De meestertatoeëeerders vereenvoudigden deze ontwerpen zodat ze geschikt waren als tatoeage, maar ontwerpen zodat ze geschikt waren als tatoeage, maar ontwierpen de afbeelding niet zelf. In de negentiende eeuw werkten een kunstenaar en een tatoeëerder altijd samen. De kunstenaar schilderde de afbeelding met penseel op de huid en de tatoeëerder kopieerde die.